พิมพ์

[โซดา]

เมื่อรักเธอที่ให้ฉันมันมาจาก100 ณ วันนี้เหลือแค่1
 
ใครต่างใครพูดเสมอว่าฉันเป็นคนที่รักคนยาก แต่ไม่รู้ทำไมเมื่อมาเจอเธอถึงรักง่าย รักแบบหมดใจ

จนไม่มีที่ว่างให้กับความเสียใจที่ตามมาติดๆแต่เราไม่เอะใจซักนิด

มาวันนี้ถึงได้รู้ได้เห็นว่าความเจ็บปวดนั้นชัดเจนจนหลอกตัวเองไม่ได้ว่าเธอเป็นอื่นไปแล้ว

ใครต่อใครพูดถึงเรื่องเธอว่าเธอมีคนอื่นแต่ฉันมั่นใจในตัวเธอ ว่าเธอคงไม่ทำอย่างนั้นแน่นอน

ฉันจะเชื่อก็ต่อเมื่อเธอพูดออกจากปากของเธอเอง

และแล้ววันนี้เธอก็ยอมรับว่ามีคนอื่นจริงมีมานาน แต่เธอยังรักฉันเหมือนเดิม (ความเชื่อมั่นในตัวเองเป็นจริงซักที)

ไม่มีใครรู้หรอกว่าเจ็บปวดแค่ไหน กับคนที่รักที่ไว้ใจที่สุด ไม่มีใครช่วยฉันได้นอกจากตัวฉันเอง

ตื่นเช้ามาเพื่อนคือความเหงา พอนอนหลับเพื่อนคือน้ำตา ฉันถามตัวเองเสมอว่าฉันบ้าได้ขนาดนี้เลยเหรอ

กับ ผู้ชายคนนี้ นี่หรือที่เค้าเรียกว่าอกหัก เป็นมากขนาดนี้เลยเหรอ ในความรู้สึกไม่อยากรักใครอีกเลย

รู้สึกกลัวในความรัก เพราะรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนป่วยตลอดเวลาเหมือนไม่มีวันหาย

ช่างเจ็บปวดเหลือเกินกับรักนี้ของอย่างนี้ไม่เจอกับตัวไม่มีวันเข้าใจได้

วันนี้ถึงรู้ว่ามันเจ็บมากมาย...แต่ไม่เป็นไร แค่นรักจากไปแต่ความรักไม่ได้จากไป

...จะเก็บเธอไว้กับความรักนี้ไปตราบนานเท่านาน..

[GG]

ความรักก้อเป็นแบบนี้แหละ ถ้าอายุยังน้อยอยู่สักวัน ก้อคงเจอคนที่ใช่นะคะ
เป็นกำลังใจให้

[ความรู้สึกที่คล้ายๆกัน]

  ใช่เรื่องแบบนี้ถ้าไม่เจอกับตัวไม่มีวันรับรู้ความรู้สึกนั้นได้หรอก
งัยก็ทำใจแล้วกัน ไม่จำเป็นต้องลืมเขาหรอก แค่เก็บใว้ในส่วนหนึ่งของความ
ทรงจำ มี 365 วันเพื่อใช้ที่จะลืมเขาและเตรียมพร้อมที่จะออกสู่โลกที่ยังมีความโกหก หลอกลวง
ไม่มีความจริงใจ ทำใจให้รักยังง่ายกว่าทำใจให้ลืม
เป็นกำลังใจให้นะ ทุกคนก็ต้องเจอเรื่องแบบนี้ ไม่ว่าจะช้าหรือเร็วแค่นั้น

[sathaphs]

ความรักของคุณโซดานี่ ดูเหมือนยิ่งใหญ่จัง
 
ความรักไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันเสมอไป ถึงแม้เขาจะไปมีใหม่หรือแต่งงานแล้ว แต่เราแค่มีเขาอยู่ในใจเราก้อคือรักแล้ว
 
หุหุหุหุ

[เด็กดอย]

เวลาจะป็นเครื่องพิสูจน์ทุกสิ่งทุกอย่าง แต่จงทำวันนี้ให้ดีที่สุด อย่าปล่อยให้เวลาผ่านไปวันๆ